ช่วงนี้ที่บ้านไม่ค่อยได้ทำเค้ก เพราะหาเหยื่อไม่ค่อยได้ ยกเว้นเจ้าฝอยทองนี่แหละเด็กๆ ชอบกันพอสมควร และก็น้องที่ออฟฟิศสั่งเพื่อเป็นของฝากวันแม่ด้วย ก็เป็นอันได้ลงมือทำเค้กและเผื่อเด็กๆ ด้วยเค้กฝอยทองคราวนี้ทำตัวเค้กเป็นสปันจ์ เพราะพี่ไม่ค่อยถูกกับชิฟฟอน บางครั้งก็ทำออกมาฟูดีมาก แต่บางครั้งเนื้อเค้กกลับหยาบจนทานไม่ได้ ทุกวันนี้ก็ต้องอาศัยสปันจ์เป็นส่วนใหญ่ เค้กฝอยทองคราวนี้เป็นสูตรเดิมๆ ที่เคยทำ ก็คือสูตรคุณแหม่ม tiara และวิธีการทำแบบคุณวรรณ AlittleCatz
1. แป้งเค้ก 100 กรัม
2. น้ำตาลทรายป่น 80 กรัม
3. เกลือ1 / 4 ช้อนชา
4. ผงฟู 1 ช้อนชา
5. เนยจืด 80 กรัม
6. นมข้นจืด 40 กรัม
7. น้ำ 40 กรัมไข่เบอร์ 0 3 ฟอง (ใช้ไข่สดอุณหภูมิห้อง)
8. เอสพี 10 กรัม
9. กลิ่นวานิลลา 1 ช้อนชา
10. ฝอยทอง 400 กรัม
วิธีทำ
1.วอร์มเตาอบ ไฟบน-ล่าง อุณหภูมิ 175 องศาเซลเซียส
2.กรุฝอยทองที่พิมพ์เค้กแล้วใช้น้ำพรมให้เนื้อฝอยทองแฉะเล็กน้อย และห่อพิมพ์ด้วยกระดาษฟอยด์ป้องกันหน้าฝอยทองไหม้
3. ร่อนแป้ง ผงฟู เกลือเข้าด้วยกัน
4.ไข่ นม น้ำ น้ำตาล เทรวมกันในอ่างผสม ป้ายเอสพีที่หัวตระกร้อ ตีด้วยความเร็วสูง 5 นาที หรือจนกว่าจะใช้พายตักส่วนผสมขึ้นมา หงายพายขึ้น ส่วนผสมจะไม่หยด
5.ปิดเครื่อง ใส่แป้งที่ร่อนลงไป ตีด้วยความเร็วต่ำ 1 นาที
6.เปลี่ยนสปีดเป็นสูงสุด ตีต่ออีก 6 นาที ปิดเครื่อง ใช้พายปาดอ่าง ตีด้วยสปีดต่ำ 1 นาที แล้วใส่เนยละลาย ทยอยใส่ทีละช้อน หรือเทให้เป็นสาย ใส่กลิ่นส้ม ตีต่ออีก 2 นาที ระหว่างนี้ ใช้พายปาดอ่างไปด้วย เพื่อให้เนยเข้ากับส่วนผสมอื่นๆ ป้องกันเค้กเป็นไต เมื่อครบ 2 นาทีแล้วตีด้วยความเร็วสูงสุด 10 วินาที ปิดเครื่อง แล้วใช้พายปาดจากก้นอ่างขึ้นมา คนให้เข้ากันอีกที แล้วเทลงพิมพ์
วันนี้ใช้พิมพ์ 2 ปอนด์ 1 ก้อน และพิมพ์โลฟ 1 ก้อน แถมด้วยถ้วยเล็กๆ อีก 3 ถ้วย
7.นำเข้าอบไฟล่าง 20 นาท ไฟบน 5 นาที (สำหรับเตาที่บ้านนี้นะคะ) แต่คนอื่นเขาใช้ไฟบนล่าง ประมาณ 25 นาที หรือจนกว่าเค้กจะสุก
8.พอเค้กสุก นำออกจากเตา กระแทกพิมพ์แรงๆ 1 ครั้ง แล้วพักไว้ประมาณ 10 นาที จึงคว่ำเค้กออกจากพิมพ์ พักไว้ให้เย็น
หน้าฝอยทองจะแน่นๆ หน่อย ใช้มีดหรือส้อมแซะๆ ให้ดูฟูๆ นิดหนึ่ง ก็สวยงามแล้วน่าทานแล้วค่ะ

ส่วนเค้กถ้วยเล็กๆ ใช้ฝอยทองที่เหลือมาโป๊ะหน้าทีหลัง ส่วนก้อน 2 ปอนด์ ใช้ดอกไม้ริบบิ้นสีขาวมาติดเล็กน้อย และพันรอบเค้กด้วยพลาสติกใส ตามด้วยริบบิ้นสีขาวให้น้องที่ออฟิศไปฝากแม่ที่ต่างจังหวัด
โดย...แม่เรไร

No comments:
Post a Comment