
วันปีใหม่ 2553 ปีนี้ไม่ออกจากกรุงเทพฯ ขี้เกียจไปแย่งพื้นที่กับคนอื่นๆ เขา ปล่อยให้เขาออกไปเหอะ เราก็อยากเที่ยวเหมือนคนอื่น แต่ค่อยหาเวลาออกไปเที่ยวดีกว่า ลาพักผ่อนเอาก็ได้ นั่งๆ นอนๆ อยู่กับบ้านก็เบื่อเหมือนกัน
มันก็บังเอิญที่คุณสามีจับสลากของขวัญปีใหม่ได้ทีวี 29 นิ้ว มา 1 เครื่อง ได้โอกาสทดแทนเครื่องเก่าที่ใช้งานมาหกปีกว่า แต่ยังใช้ได้ดีอยู่ ตอนแรกก็คิดเสียดายว่าไปไว้ที่ไหน หลานชายของคุณสามีก็ตอบรับให้ไปทิ้งไว้ที่ห้อง โดยแลกกับมื้อใหญ่ 1 มื้อ และต้องไปส่งให้ถึงที่ด้วย หลานชายอยู่คลองตัน พี่อยู่บางบัวทอง ก็ต้องวิ่งรถไปหน่อยหล่ะ

ตกลงกันว่าจะไปกินมื้อเที่ยง แต่เราออกจากบ้านกันตั้งแต่เช้า จะไปกินข้าวเที่ยวเลยก็ยังอิ่มอยู่ ก็ตกลงใจกันว่าจะพาเด็กๆ ไปเที่ยวสวนหลวง ร.9 ก่อนก็ได้
จากที่เคยไปเมื่อสงกรานต์ที่แล้วเจอแต่ชาวพม่า เขมร ลาว หาคนไทยยากมากๆ มาคราวนี้ยิ่งเยอะกว่าซะอีก ราวกับในสวนมีงานมหกรรมอะไรซักอย่างที่คนเยอะมากๆ และมีคนไทยไม่ถึง 10% ของกลุ่มคนที่เห็นๆ

พยายามหลีกหนีคนวุ่นวายเพื่อจะถ่ายรูป หนีไปได้เล็กน้อย แถวๆ สวนจีนซึ่งอยู่ไกลคนซักหน่อยที่นั่นพอมีที่ว่างให้แทรกถ่ายรูป

เจ้าหนูดานา กับดีนีย์ สองพี่น้องแอคท่าถ่ายรูปกันใหญ่ ว่างๆ จากการถ่ายรูปลูกพี่ก็หลีกหนีไปถ่ายรูปดอกไม้บ้างปกติช่วงหน้าหนาวดอกไม้ที่สวนจะมีดอกไม้แปลกๆ สวยๆ เยอะมาก แต่ช่วงนี้เหลือดอกไม้ไม่เยอะเท่าที่ควรที่มีอยู่ก็สภาพร่วงโรยพอสมควร ถ่ายรูปมาก็ไม่ค่อยสวย
เดินเที่ยวและถ่ายรูปดอกไม้จากสวนจีนกลับมาถึงสวนสุขภาพ เด็กๆ ขอเล่นในสนามเด็กเล่น และเล่นในมุมสวนสุขภาพ คุณสามีกับหลานๆ ผู้ชายขอไปละหมาดวันศุกร์ก่อน พี่จึงต้องใช้เวลาอยู่ที่นี่จนเกือบบ่ายโมง กว่าจะได้ออกไปกินข้าว ก็ได้เวลาหิวจัดพอดี เด็กๆ ก็เล่นกันจนเหนื่อยมากๆ
แต่คิดว่าต่อไปคงไม่อยากไปสวนนี่ซักเท่าใด เพราะคนเที่ยวส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะเจอคนไทย
โดย...แม่เรไร
No comments:
Post a Comment