
แม่เสียดายจังที่เพิ่งจะเริ่มเขียน
แม่น่าจะเขียนตั้งแต่ตอนที่ลูกสาวคนแรกของแม่ออกมาดูโลก
จะได้ไม่ลืมเรื่องราวต่างๆ
ตอนนี้ลูกสาวคนแรกของแม่อายุเกือบ 2 ขวบ แล้ว
บางเรื่องบางราวแม่ก็ลืมไปบ้าง แต่แม่จะพยายามนึกถึงความรู้สึกของตอนนั้น
แล้วจะพยายามเขียนไว้ให้ได้มากที่สุด
ตอนที่แม่ท้อง แม่ตั้งชื่อลูกไว้ 2 ชื่อ ถ้าลูกเป็นผู้ชาย แม่จะให้ชื่อ ดานิช
ถ้าเป็นผู้หญิงแม่จะให้ชื่อ ดานา ชื่อทั้งสองนี่ ความหมายเหมือนกัน
เมื่อลูกของแม่เป็นผู้หญิง จึงชื่อว่า ด.ญ.ดานา
ตอนที่ลูกออกมาน้ำหนัก 3 กิโลกรัม นั้นแม่ดีใจมาก
คิดดูสิ ตอนแม่ท้องน้ำหนักแม่ขึ้นมาแค่ 7 กิโล แต่หนูดึงน้ำหนักไปตั้ง 3 กิโล
คุณหมอพยายามให้ลูกดูดนมภายใน 2 ชั่วโมงหลังจากคลอด
น้ำนมแม่ไม่ออก ลูกดูดจนนมแม่เจ็บหมด ซึ่งหมอก็ให้ดูดตลอดเพื่อจะได้กระตุ้นน้ำนม
กลับมาถึงบ้าน นอนในเบาะลูกตัวเล็กนิดเดียว นอนคว่ำตัวแดงอยู่กับเบาะ
ตอนนั้นแม่เห็นท่านอนของลูกแล้วแม่นึกขำคนเดียว เพราะลูกมีท่านอนเหมือนไก่ย่างโดนเสียบไม้
และลูกก็ติดท่านอนอย่างนั้นจนถึงปัจจุบัน
แถมเวลาล้มตัวลงนอน ลูกยังนอนหงายไม่เป็นด้วย
ตอนเล็กๆ ใครๆ ก็ชมว่าลูกแม่ผิวสวย ผมสวย เป็นเด็กน่ารัก
ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วลูกสาวแม่ ผมก็หยิก ปากเชิดเพราะติดดูดนิ้ว จมูกก็แบน อีกต่างหาก
เรื่องจมูกไม่มีดั้งนี่แม่พยายามช่วยลูกตั้งแต่เล็กๆ
ตอนที่ใครๆ บอกว่าถ้าดึงดั้งจมูกตอนอาบน้ำ จะช่วยให้จมูกโด่ง
แม่ก็ช่วยดึงให้ลูกทุกวัน จนลูกจะ 2 ขวบก็ไม่เห็นจะมีดั้งโผล่ขึ้นมาซักนิด
แต่ไม่เป็นไรหรอกนะลูก ขนาดลูกดารา อย่างลอร่า เป็นถึงลูกครึ่ง จมูกก็ไม่มีดั้งเหมือนกัน
ไม่เป็นไรนะลูก ไว้โตขึ้นกว่านี้ ลูกอาจจะมีดั้งเพิ่มขึ้นก็ได้ จริงมั๊ย
วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ
วันหลังแม่จะเขียนเล่าให้อ่านอีกจ๊ะ
No comments:
Post a Comment